حشمت پرست

«لغت نامه دهخدا»

[حِ مَ پَ رَ] (نف مرکب)ثروت پرست. جاه طلب :
تکبر کند مرد حشمت پرست
نداند که حشمت به علم اندرست.(بوستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر