«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) یا حشمونه (یعنی بارآور) شهری است که با شهرهایی که در جنوب یهودا بود مذکور است. یوشع ج15 ص27. و لتون بر آن است که حشمون را با حوشام پادشاه ادوم. پیدایش ج36 ص34 و 35. و با چشمهء حسب که دور نیست همان حشمونه باشد. اعداد ج33 ص29 و 30. لکن کاندر بر آن است که حشمون در جائی واقع بود که به مشاش الحضر مشهور و دارای دو چاه است و راهی که فیمابین بئر شبع و مولاده واقع میباشد. (قاموس کتاب مقدس).