حشیشه المعدن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ شَ تُلْ مَ دَ] (ع اِمرکب) گیاهی است سفید و صلب قریب به سنگ و چون شکسته شود اجزاء او ریزه می گردد و با روغن چون مشتعل گردد شعلهء او برطرف نمی گردد و ریش سمندر نامند و داخل ضمادات ملوکی می کنند. و او جالی و مورث صحت و طراوت است. (تحفهء حکیم مؤمن).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر