حصار کردن

«لغت نامه دهخدا»

[حِ کَ دَ] (مص مرکب)محاصرت کردن. به حصار درآوردن دژ یا جائی را :
بی در و روزن بسی حصارستان
بی در و روزن کس حصار کند.ناصرخسرو.
یک نیمهء آن محکم است [ از ابرج ] و یک نیمه محکم نیست چنانک حصار توان کردن و بستدن. (فارسنامهء ابن البلخی ص157).
|| به حصار درآمدن برای استحفاظ. حصار گرفتن :
ز آمدن مرگ شماری بکن
میرسدت دست حصاری بکن.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر