حصاه ضرس

«لغت نامه دهخدا»

[حَ تِ ضِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) قشر حجری که در بن دندانها بندد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر