حصد

«لغت نامه دهخدا»

[حَ صِ] (ع ص) حصید. استوار. (مهذب الاسماء).
- حبل حصد؛ رسن محکم تافته.
|| دروده. ج، حصاد.
- زرع حصد؛ کشت دروده.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر