حصف

«لغت نامه دهخدا»

[حَ صَ] (ع مص) با گر خشک گردیدن. (تاج المصادر بیهقی). مبتلا به گر خشک و جرب یابس شدن. || (اِمص) حصافت. استواری خرد. استوارخرد گردیدن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر