«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ع اِ) جِ حصن. (ترجمان عادل). دزها. دژها. قلعه ها : معاقل و حصون هند بر دست لشکر او زیر و زبر گردید. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1272 ه . ق. ص417). پاک بنائی که برسازد حصون در جهان غیب از گفت و فسون.مولوی. راه لذت از درون دان نی برون ابلهی دان جستن از قصر و حصون.مولوی.