حصون

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِ) جِ حصن. (ترجمان عادل). دزها. دژها. قلعه ها : معاقل و حصون هند بر دست لشکر او زیر و زبر گردید. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1272 ه . ق. ص417).
پاک بنائی که برسازد حصون
در جهان غیب از گفت و فسون.مولوی.
راه لذت از درون دان نی برون
ابلهی دان جستن از قصر و حصون.مولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر