حصیف

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص، اِ) جامهء استوار و محکم بافته. (آنندراج). || مرد درست خرد. (منتهی الارب). محکم عقل. سخت رای. کامل رای. || ثوب حصیف؛ جامهء محکم بافته. || درشتی پوست. (ذخیرهء خوارزمشاهی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر