«لغت نامه دهخدا»
[حِ ضَ] (ع ص، اِ) مرد لاغرسرین که شکمش کلان و فراخ باشد. || خیک شیر. || خیک فراخ. (منتهی الارب). مشک بزرگ. (مهذب الاسماء). ج، حضاجر.