حضیضه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ضَ] (ع اِ) ملک ید: اخرجت له حضیضتی و بضیضتی. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر