حظی

«لغت نامه دهخدا»

[حِ ظا] (ع اِ) بهره. حظو. ج، احظ. جج، اَحاظ. || جِ حُظوَه. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر