«لغت نامه دهخدا»
[حَف ف] (ع اِ) شانهء جولاهان. دفتین. بفتری. منسج. (اقرب الموارد). || تیغ جولاهان. || کرانه. (منتهی الارب). || پی. نشان. (اقرب الموارد). اثر. ایز. || نوعی ماهی سفید که خار بر پشت و شکم دارد.