حفار

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) چوبی که آنرا خمانیده و در وسط سوراخ کرده میان خانه [ چادر خیمه ]تعبیه کنند و در سوراخ آن ستون میانه قائم گردانند. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر