حفش

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع اِ) دوکدان. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). || خانهء خرد. (مهذب الاسماء). خانهء بسیار خرد که سقف آن نزدیک باشد. || خانهء از گلیم مو. || کوهان. || شرم. فرج. || درج. سله. || چیزی سوده و کهنه. || ظروف شکسته و بکار ناآینده از شیشه و جز آن. || جوال کلان و کهنه. ج، احفاش. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر