«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) گور. (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد). گور کنده. (منتهی الارب). گور کنده شده. (غیاث از منتهی الارب). || گودال. حفر. (از اقرب الموارد).