حفیظه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ظَ] (ع اِ) بازداشت از ناروا. || حمیت. || کینه و خشم. (مهذب الاسماء). خشم. (منتهی الارب). خشم و آزار. || طبیعت. ج، حفائظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر