حق السکوت

«لغت نامه دهخدا»

[حَقْ قُسْ سُ] (ع اِ مرکب)رشوه و پاره ای که دهند دانندهء رازی را تا افشاء آن نکند :
آمد و خفت و آرمید تنش
مهر حق السکوت بر دهنش.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر