«لغت نامه دهخدا»
[حَقْ قُسْ سُ] (ع اِ مرکب)رشوه و پاره ای که دهند دانندهء رازی را تا افشاء آن نکند : آمد و خفت و آرمید تنش مهر حق السکوت بر دهنش.نظامی.