«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص) پرکین. پرکینه. بسیارکینه. بدخواه. (از مهذب الاسماء). کینه ور : این روش خصم و حقود آن شده تا مقلد در دو ره حیران شده. مولوی. || ناقه ای که بچه افکند پیش از آنکه صورت پیدا آید. ج، حُقُد. (مهذب الاسماء).