حقیری

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (حامص) حقارت. خردی. کوچکی.
-حقیری نمودن؛ تصاغر :
او را نمی توان دید از منتهای خوبی
ما خود نمی نمائیم از غایت حقیری.سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر