حقیل

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) نام وادیی بدیار عکل در کوههای حله. || نام موضعی است بدیار بنی اسد. || نام حصنی به یمن. (منتهی الارب) (معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر