حکاکه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ کَ] (ع اِ) سوده. (منتهی الارب). سونش. آنچه از سائیدن دو چیز بیکدیگر جدا شود. ریزهء هر چیز. آنچه بیفتد از سودن چیزی. || سرمهء رمد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر