«لغت نامه دهخدا»
[حِ مَ] (نف مرکب) آرایندهء حکمت. زیب و زینت دهندهء حکمت : حکمت آرایان روشن رای را عقل صحیح جز بدین درگاه ننماید صراط مستقیم. سوزنی.