حکمت آرا

«لغت نامه دهخدا»

[حِ مَ] (نف مرکب) آرایندهء حکمت. زیب و زینت دهندهء حکمت :
حکمت آرایان روشن رای را عقل صحیح
جز بدین درگاه ننماید صراط مستقیم.
سوزنی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر