«لغت نامه دهخدا»
[حِ مَ تِ نَ ظَ ری یَ / یِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) عبارت است از علوم طبیعی و ریاضی و الهی، مقابلِ حکمت عملی که تهذیب اخلاق و تدبیر منزل و سیاست مدن است. رجوع به حکمت شود.