حلبه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ بَ] (ع اِ) سیاهی صرف و محض. (ناظم الاطباء). || درخت عرفج. || درخت قتاد که مثل سوزن خار دارد. || شنبلید. (منتهی الارب). شنبلیله.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر