«لغت نامه دهخدا»
[حَ لِ / لَ فَ] (ع اِ) یک بن از حلفاء یعنی گیاه دوخ. (منتهی الارب). یکی حلف و آن گیاهی است که در آب روید. (از اقرب الموارد). رجوع به حلف و حلفاء شود.