حلقوی باز

«لغت نامه دهخدا»

[حَ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) رشتهء ابریشمی که در گردن بازبندند. (آنندراج) :
مانده از دام کهن تارم در این دشت فریب
حلقه ای در گردن هر مرغ چون حلقوی باز.
سلیم (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر