«لغت نامه دهخدا»
[حَ قَ / قِ زَ] (نف مرکب، ق مرکب) حلقه زننده. در حال حلقه زدن : او بتحیر چو غریبان راه حلقه زنان بر در آن بارگاه.نظامی.