«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ص نسبی) منسوب به حلوا. || حلواسازی. حلوافروشی. (الانساب). کارگاه و دکه و دکان حلوایی از ترکیب های آن است : ز درگه کرمت روی ناامیدی نیست کجا رود مگس از کارگاه حلوائی.سعدی. تو خواهی آستین افشان و خواهی روی درهم کش مگس جائی نخواهد رفت جز دکان حلوائی. سعدی. گر برانی نرود ور برود بازآید ناگزیر است مگس دکهء حلوائی را.سعدی. || حلواپز. حلواگر. || حلوافروش. || خوب پخته. || خوب شیرین: کدوحلوائی؛ کدوی بسیار شیرین. || بسیار پیر و نزدیک بمرگ: پیر حلوایی؛ سخت فرتوت.