حلوائی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ص نسبی) منسوب به حلوا. || حلواسازی. حلوافروشی. (الانساب). کارگاه و دکه و دکان حلوایی از ترکیب های آن است :
ز درگه کرمت روی ناامیدی نیست
کجا رود مگس از کارگاه حلوائی.سعدی.
تو خواهی آستین افشان و خواهی روی درهم کش
مگس جائی نخواهد رفت جز دکان حلوائی.
سعدی.
گر برانی نرود ور برود بازآید
ناگزیر است مگس دکهء حلوائی را.سعدی.
|| حلواپز. حلواگر. || حلوافروش. || خوب پخته. || خوب شیرین: کدوحلوائی؛ کدوی بسیار شیرین. || بسیار پیر و نزدیک بمرگ: پیر حلوایی؛ سخت فرتوت.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر