حلیق

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) سترده. (از منتهی الارب) (آنندراج).
- لحیه حلیق؛ ریش سترده. و نگویند لحیه حلیقه. (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر