حمات

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) حماه(1) شهرکی است بشام، آبادان و با نعمت و سخت خرم. (حدود العالم). رجوع به رحلهء ابن بطوطه و حماه شود.
(1) - Hamah.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر