«لغت نامه دهخدا»
[حَ قَ] (ع اِمص) بلاهت. حمق. حماقه. گولی. بی عقلی. (غیاث از منتخب و کشف) : این حماقت نه عجب باشد از آن ریش بزرگ هرکه را ریش بزرگ است خر و کوسه بود. ادیب. رجوع به حماقه شود.