«لغت نامه دهخدا»
[حَ زَ] (اِخ) ابن بیض الحنفی الکوفی. وی از بنی بکربن واش است. شاعری مقدم و نیکو از شعرای دولت اموی بود به مهلب و پسر وی پیوسته بود. آنگاه به هلال بن ابی برده پیوست و بر سلیمان بن عبدالملک برسولی آمد و او را بستود و گفت: اتینا سلیمان الامیر نزوره و کان امرأ یحبی و یکرم زائره اذا کنت بالنجوی به متفرداً فلا الجود مخلیه و لاالبخل حاجزه کفی سائلیه سؤلهم من ضمیره عن البخل ناهیه و بالجود آمره. حمزه به سال 116 ه . ق. بمرد و گفته اند 120 ه . ق. و گفتهء نخست صحیح تر است. (از معجم الادباء).