«لغت نامه دهخدا»
[حَ شَ] (ع مص) خشمگین شدن و غضب کردن. (اقرب الموارد). برافروختن از خشم. (منتهی الارب). || سخت شدن. || (ص) مؤنث حَمش. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). - اوتار حمشه؛ وترهای باریک. (اقرب الموارد).