«لغت نامه دهخدا»
[حَ ضَ] (ع اِ) مؤنث حمض. (اقرب الموارد). رجوع به حَمض شود. || آرزوی چیزی. (منتهی الارب). میل و شهوت بچیزی. (اقرب الموارد).