«لغت نامه دهخدا»
[حَ کَ دَ] (مص مرکب)بردن. کشیدن. بار کردن. برداشتن. || نسبت کردن. اسناد کردن. اسناد دادن. فرض کردن. احتمال دادن : و اگر نادانی این اشارت را که بازنموده شده است بر هزل حمل کند... (کلیله و دمنه). آن به که چون منی نرسد در وصال دوست تا ضعف خویش حمل کند بر کمال دوست. سعدی. بر آن حمل کردند یاران پیر که پروای خدمت ندارد فقیر.سعدی.