حمؤ

«لغت نامه دهخدا»

[حَمْءْ] (ع اِ) پدر شوی و خویشاوند شوهر. || گرما. (منتهی الارب).
- حمؤالشمس؛ گرمای آفتاب. (منتهی الارب). رجوع به مادهء قبل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر