حنائر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ءِ] (ع اِ) جِ حنیره. کنگرهء طاق و کمان یا کمان بی زه و کمانچهء پنبه زدن زنان. (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر