حناقریش

«لغت نامه دهخدا»

[حَنْ نا قُ رَ] (اِ مرکب) حنای قریش. حزازالصخر(1) است. (یادداشت مرحوم دهخدا). زهرالحجر است که شکوفهء سنگ باشد و آن چیزی است که بر روی سنگهای کوهها بهم میرسد و در ایام بهار سبز میباشد. علت حزاز را که قوبا باشد نافعست. (ناظم الاطباء) (برهان) (آنندراج).
(1) - Lichen.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر