حنش

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) راندن. طرد کردن. (اقرب الموارد). || بازگردانیدن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || واداشتن. (اقرب الموارد). || شکار کردن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || خوردن حَنَش چیزی را. (منتهی الارب). || دور کردن کسی را از جایی بجای دیگر. || بخشم آوردن. || حنش مار کسی را؛ زدن مار او را. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر