حنفش

«لغت نامه دهخدا»

[حِ فِ] (ع اِ) حنفیش. افعی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || ماری است کلان بزرگ سر نقطه دار ساکن: اذا حویتها [ حربتها ](1) انتفخ وریدها. یا حفّاث است. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).
(1) - در بعض نسخه ها حویتها و مشهور حربتها است. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر