«لغت نامه دهخدا»
[حَ وَ] (ع اِ) گیاهی است خوشبوی که در زمین نرم روید. (اقرب الموارد). و اذریون دشتی و ریحان و اسپی است. (منتهی الارب)(1). (1) - شاید مراد اسپست باشد.