حنیر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) حنائر. جِ حنیره. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به حنیره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر