«لغت نامه دهخدا»
[حَ جِ] (ع اِ) جِ حاجب. (ناظم الاطباء). به معنی ابروان : مرا گفت مهمان ناخوانده خواهی قمر چهرگانی مقوس حواجب. حسن متکلم. - حواجب الشمس؛ کرانه های آفتاب. (آنندراج). رجوع به حاجب شود.