حواجب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جِ] (ع اِ) جِ حاجب. (ناظم الاطباء). به معنی ابروان :
مرا گفت مهمان ناخوانده خواهی
قمر چهرگانی مقوس حواجب.
حسن متکلم.
- حواجب الشمس؛ کرانه های آفتاب. (آنندراج). رجوع به حاجب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر