حواریان

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ری یا] (اِ) جِ حواری.یاران :خواص دولت و حواریان حضرت خویش را حاضر کرده و از چارهء آن کار... استطلاع کرد. (ترجمهء تاریخ یمینی ). || (اِخ) جماعت دوستان عیسی (ع) و آنها گازران بودند، یا سفیدپوست بودند. (آنندراج) (غیاث از لطایف) :
بر صف حواریان صفه
برخوان مسیح نان شکستم.خاقانی.
رجوع به حواریون شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر