«لغت نامه دهخدا»
[حَ ری یا] (اِ) جِ حواری.یاران :خواص دولت و حواریان حضرت خویش را حاضر کرده و از چارهء آن کار... استطلاع کرد. (ترجمهء تاریخ یمینی ). || (اِخ) جماعت دوستان عیسی (ع) و آنها گازران بودند، یا سفیدپوست بودند. (آنندراج) (غیاث از لطایف) : بر صف حواریان صفه برخوان مسیح نان شکستم.خاقانی. رجوع به حواریون شود.