حوام

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع مص) حیام. حوم. قصد کار کردن. (منتهی الارب). آهنگ کردن. رجوع به حوم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر