حوجله

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ لَ] (ع اِ) شیشهء کلان شکم فراخ سر. (منتهی الارب). برنی، یا عام است. شیشهء خرد سرفراخ. (مهذب الاسماء). ج، حواجل، حواجیل. (آنندراج) (منتهی الارب). || (مص) گود افتادن چشم. فروشدن چشم مرد بمغاک. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر