«لغت نامه دهخدا»
[طَ] (از ع، مص) نگاه داشتن. حیاطه. (صراح). نگهبانی. (غیاث). پاس داشتن : و او را در کنف رعایت و حیاطت خویش میداشت. (ترجمهء تاریخ یمینی). رجوع به حیاطه شود.