حید

«لغت نامه دهخدا»

[حَیْ یِ] (ع ص) حمار حید؛ خر که بر جهد از سایهء خود بشادی. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به حَیَدی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر