«لغت نامه دهخدا»
[حَ دَ مَ] (اِخ) میر علیشیر در مجالس النفایس او را نام برده است و نویسد این بیت را در وقت جنون گفته است: لب و دندان آن مه با چه ماند چو قندی بر برنج دانه دانه. رجوع به مجالس النفایس ص28 شود.